چشماش قهوه ای و کشیده بود،صورتش گرد و لپ دار رنگش گندمی لباش هم رنگ شراب شیراز و قلوه ای مو هاش خرمایی لخت و تا کمرش بود انتهای موهاش یه موج خاص داشت که دل هر کسی رو می تونست دار بزنه یه پیرن سفید تا روی زانو پوشیده بود آستیناش یه ذره از مچش بلند تر بود یه ساق و کفش سفید پاش بود که با اون پاپیون روی گوشه موهاش فرشته شده بود
داشت بارون میومد صدای زنگ گوشی اومد
-بله بفرمایی
-من زیر بارون منتظرم بیا ببینمت
بی مهابا دوید سمت در و پله هارو دوتا یکی پشت سر گذاشت کم مونده بود بخورو زمین
پشت در بود با چشمای درشت سیاه مردونه چهار شونه قد بلند موهای لخت سیاه که بارون مثل یه لایه شبنم روش نشسته بود
درو باز کرد تا دیدش دیگه نفهمید چی شد توی بغل اون بود و اونم داشت موهای مثل ابشارش رو ناز می کرد
تا از چهارچوب در اومد بیرون یه قطره بارون روی لباش نشست....اون رو با بوسه ای از رو لباش محو کرد
با صدای مردونش گفت:کاش فرشته ای مثل تو مال من بود
صدای ارمش بخشش به گوش رسید:مگه نیستم؟
سکوت شنید دوباره پرسید این دفعه تو جواب شنید:آره هستی ما تا ابد مال همیم
ولی انگار تو دلش چیز دیگه بود
مرد قصه اون روز رو با فرشتش به سختی به سر رسوند فرشته ام اینو از تو چشماش فهمید چشمایی که می گفت حقیقت نداره.اون روز با تمام مشکلاتش تموم شد
بعد از مدتی بهش زنگ زد
-سلام عشقم
-سلام خوبی؟
-نه
-چرا؟
-اون روز می خواستم بهت بگم.....
-میدونم از تو چشمات خوندم داری یه چی رو پنهون می کنی ولی نفهمیدم چی
-می خوام برم
-کجا؟
-اون دور دورا
- کی میای؟
-نمیدونم
-منتظرم
-شاید نیام
-من مطمئنم میای چون خودت گفتی من تا ابد فرشته ی توام
پسرک رفت و دخترک قصه ما تنها شد
الان سال هاست از اون ماجرا می گذره دختر تنها منتظر هنوز برا کسی فرشتگی نکرده
اخه قول داده برای.....فرشته باشه
+ نوشته شده توسط دختر تنها در چهارشنبه سوم اسفند 1390 و ساعت
9:30 |
